Kataluina herriko kantore zahar batek dio :

Sieta anos que lo tinch muerto     (zazpi urtez etxeki düt hila)
y tanct dins de ma cambra           (ene kanbera xokoan)
yo li mudo la camisa                    (atorra kanbiatzen neion)
todas las festas del ano               (urteko besta oroz)
yo li l’rentaba su rostro                (begitartea xahatzen neion)
con rosas y vino blanco                (arrosa ostoz eta ardu xuriz)

Andaluzian eta Kantabrian kantazen zen hau :

No te espantes Catalina                 (ez lotsa Catalina)
Un hombre ha muerto en la calle    (karrikan hil da gizon bat)
Le he cogido de la mano               (eskütik hartü düt)
Y la ha entrado al camarin             (eta kanberan sartü düt)
Banole todo su cuerpo                 (korpitza oro xahatzen neion)
Con agua de toronjil                     (sagarrardoarekin)
Hizole cama de rosa                      (arrosa ostoz bete neion)
Cabezera de elheli                         (bere bünegi axala)

Eta Xiberoan aldiz

Zazpi urtez etxeki dizüt gizon hila kanberan
Egünaz lür hotzian eta gaüaz bi besoen artean
Zitru hurez üküzten nizün astean egün batean
Astean egün batean eta ostirale goizean

Xiberotar emazte batek idatzi dü bertso herroka handiagoa, manera zinez eder eta lirikoan. Bena zer da “gizon hila kanbean” amets hori? Bizirik üdüri.. bena hila egiten !!! Ametsa, fantasma, desira ????